Skip links

Wallen-talks

Er zijn van die dagen dat we ons onderdompelen in het leven op de Wallen. We lopen niet alleen langs om aan het raam een gesprek aan te gaan, maar nemen ook de tijd om ergens met een vrouw wat te gaan drinken en een moment van quality-time te hebben. Wanneer we in een Amsterdamse kroeg van elkaar, de  warme chocomel en het moment genieten, komen er zoveel verhalen boven.

Zoals die van de vrouw die vertelt dat ze een nieuwe vriend heeft. Van deze vriend mag  ze niet meer in de prostitutie  werken. Voor haar is dat vreselijk moeilijk, want van jongs af aan heeft ze dit werk al gedaan. Ze heeft vrijwel geen onderwijs gehad en heeft geen enkele ervaring met ander werk. Haar ‘vriendjes’ waren tevens haar pooiers. Zij kent geen ander leven dan dat van prostitutie en criminaliteit, en haar leven is meerdere keren in gevaar geweest. Paradoxaal genoeg geeft dit leven haar ergens een gevoel van veiligheid. Dit is wat ze kent. De regels van de straat weet ze prima te hanteren.Terwijl we met haar praten, wordt ze om de haverklap gebeld. Verschillende ex-klanten die van haar diensten gebruik willen maken. Als haar ex-pooier belt, raakt ze helemaal van slag. Hij is een goede man, hij heeft me dit werk geleerd toen ik 16 was. Hij heeft me geholpen om hier te werken. Hij houdt van mij..  ..en ze spreekt weer met hem af.. Ze zit nog volledig vast in een afhankelijkheidsrelatie met deze man, ondanks haar nieuwe vriend. Wat een gemeen spel speelt hij met haar. Op haar gevoel inpraten om haar terug te winnen, met het doel  haar vervolgens het werk weer te laten doen en zelf het geld op te strijken. We waarschuwen haar, maar deze ‘liefde’ maakt blind. We hopen en bidden dat de geschiedenis zich niet voor de zoveelste keer herhaalt, en blijven contact met haar houden. Onvoorwaardelijk.

Ook met de mannen raken we aan de praat. Een man die met enige regelmaat de Wallen bezoekt, vertelde hoe hij ontdekt heeft in wat een uitzichtloze situatie de meeste vrouwen zich bevinden. Dit zijn zijn woorden:”eerst worden ze met mooie praatjes hierheen gehaald, ze krijgen drugs, ze verdienen veel. Als ze er dan helemaal inzitten, zijn ze afhankelijk van die kerel en van de drugs en kan het hen vaak niet meer zo schelen. Ze hebben geen zin om te vechten om er uit te komen”. Wij kennen helaas maar al te veel vrouwen voor wie dit de realiteit is.

Het koude weer zorgt ervoor dat diverse vrouwen ons naar binnen sleuren. Aan de deur praten brengt zoveel kou mee dus kom even binnen, zeggen ze dan. Daar staan we dan in onze warme winterkleren in een kamertje waar de kachel op maximaal staat.. “Dat jullie er uit gaan, met deze kou”. Ja natuurlijk, zolang jij hier bent zijn wij er ook! Dat is waar we voor gaan: naast de vrouwen staan en er voor hen zijn. Hebben we direct een oplossing voor hun situatie? Nee, maar we willen naast hen staan en hulp bieden, en schouder aan schouder met hen optrekken. Richting  het herstel. Op zoek naar hun droom en richting het leven waarvan ze dromen.