Skip links

Groeten uit de Redlight

Op het terras van een koffietentje naast de Oude Kerk in het Amsterdamse wallengebied nemen mijn collega en ik een pauze tijdens onze middag straatwerk. We hebben in de twee uur dat we langs de ramen liepen met meerdere vrouwen gesproken. Omdat we beiden al een aantal jaren op straat lopen, kennen we inmiddels veel vrouwen en in de loop van de tijd is er met een aantal van hen een vertrouwensrelatie gegroeid. Ook gisteren hadden we diverse intense gesprekken waarbij vrouwen ons iets lieten zien van de werkelijkheid van hun bestaan. We waren diep onder de indruk van de kracht en de positiviteit die deze vrouwen hebben en waarmee ze zich staande houden ondanks omstandigheden die verre van rooskleurig zijn.

Zo zaten wij dus even uit te blazen toen er een groep Engelse bejaarde toeristen de hoek van de straat omkwam. Een heer die een rolstoel voortduwde met een oude dame erin stuurde het karretje dicht naar een raam toe, bekeek de vrouw die daar stond van top tot teen en riep met een royaal armgebaar: HELLO!

Het gezelschap, onder leiding van een wat jongere gids, zette zich neer rond een paar picknicktafels terwijl ze vrij uitzicht had op de prostituees aan de overkant. Op een luchtige manier vertelde de gids over het liberale prostitutiebeleid van Amsterdam. Regelmatig klonk er een lachsalvo, en draaiden de toeristen hun hoofden naar de dames.

We hoorden de gids vrolijk vertellen: ‘Sinds 2000 is de prostitutie in Nederland legaal en zijn alle vrouwen die in deze branche werken zelfstandig ondernemer’. Ze vertelde dat daardoor mensenhandel zo goed als uitgesloten is in het wallengebied en presenteerde prostitutie als een leuk beroep, de vrouwen als gelukkige werkers en de Wallen als gezellig gebied waar voor iedereen iets te beleven is. Het was een verhaal met een heel andere gevoelsbeleving dan de verhalen die wij zojuist gehoord hadden. Onder andere het verhaal over de vrouw die weliswaar legaal werkt, zich heeft ingeschreven bij de Kamer van Koophandel, die verteld heeft dat zij vrijwillig en zelfstandig werkt maar die voortdurend vanuit haar thuisland wordt bedreigd als ze te weinig geld overmaakt. We beseffen des te meer: die hele legalisering is zo’n wassen neus, en maakt het voor mensenhandelaren juist gemakkelijker vrouwen hier aan het werk te zetten.

Ondertussen promoot de gemeente Amsterdam de Wallen als een toeristische trekpleister. Ik citeer: ‘De Wallen, de walletjes, zoals de Nederlanders het noemen, is alles over vrijheid, om te laten zien wat je wilt. Loop door de straten van de Amsterdamse Wallen, opgebouwd uit prachtige architectuur en probeer niet je ogen uit je hoofd te laten poppen als je dingen ziet die heel normaal zijn voor de lokale bevolking. Je kan heel goed verrast worden bij hoe mooi en veilig het is om met gezinnen rond te lopen en de lokale bevolking hun normale bezigheden zien doen. De Wallen laat niets aan de verbeelding over, bezoekers inclusief mannen en vrouwen, jong en oud, koppels of groepen vrienden. Dit is een plek die moeten worden onderzocht met al je zintuigen en een open mind!’ (Amsterdam travel guide)

Laten we er duidelijk over zijn: Amsterdam heeft baat bij de enorme toeristenstroom vanuit het buitenland en daarom prijst deze gemeente de Wallen met de meest uiteenlopende superlatieven aan.

Deze week, maar ook al eerder, is er ophef over fotograferende toeristen. De vrouwen zijn hen spuugzat, en dat is begrijpelijk. Bijna niemand zit er op te wachten om zichzelf als sekswerker ergens op internet terug te vinden. Wat echter ook begrijpelijk is, is het feit dat de toeristen kiekjes willen maken. Zij weten vanwege de PR van Amsterdam niet beter of prostitutie is hier superleuk en de vrouwen zijn allemaal blij met en trots op hun beroep. Dat is namelijk het beeld dat geschetst wordt. Zij willen thuiskomen met foto’s van hun vakantie. Aangezien het in de meeste landen niet normaal is dat vrouwen  in de etalage te koop staan, kunnen zij in Amsterdam  hele bijzondere foto’s maken van een fenomeen dat in hun eigen land ondenkbaar is.

En de burgemeester van Amsterdam? Die heeft aangegeven te onderzoeken hoe hij dit probleem van fotograferende toeristen kan oplossen. Ik denk dat ik hem daarbij wel kan helpen. Van der Laan: verdiep je eens is de situatie van de vrouwen en ontdek vervolgens dat de promotie van de Wallen hen absoluut geen recht doet. Ik begrijp het dilemma: ga je voor het belang van de vrouwen of voor het belang van de gemeentekas? Misschien een ander project exploreren om toeristen te trekken?