Skip links

Krijgen leerlingen seksuele voorlichting of slechts een gebruiksaanwijzing voorbehoedsmiddelen?

Deze week stuitte ik op de volgende statistieken: ” Seksueel actieve tienermeisjes, vergeleken met meisjes die zich daarvan onthielden, gaven drie keer vaker aan depressief te zijn. Seksueel actieve jongens hebben een twee keer grotere kans op depressiviteit dan jongens die zich van seks onthielden. Seksueel actieve meisjes hebben een drie keer grotere kans op een zelfmoordpoging dan niet seksueel actieve meisjes, terwijl seksueel actieve jongens een zeven keer grotere kans op een zelfmoordpoging hebben dan niet seksueel actieve jongens.” (Rector, Johnson en Noyes, “Sexually Active Teenagers Are More Likely to Be Depressed and to Attempt Suicide,” Washington, DC: The Herritage Center for Data Analysis.

Inmiddels kijk ik niet vreemd op van dergelijke statistieken. In de loop van de tijd heb ik met veel tieners en adolescenten gesproken. Aanleiding van deze gesprekken is vaak het feit dat zij enorm met zichzelf in de knoop zitten na het beëindigen van een seksuele relatie. Regelmatig maken zij opmerkingen met deze strekking: ik wist niet dat deze seksuele relatie van zoveel invloed zou  zijn op mijn leven. Ik voel me goedkoop, afgedankt, koud van binnen. Als ik straks echt van iemand hou kan ik mezelf niet meer voor het eerst aan hem/haar geven. Kan ik eigenlijk nog wel van iemand anders houden?

Wat is hier eigenlijk aan de hand? Veel tieners zijn op jonge leeftijd al seksueel actief. Ze weten precies hoe het werkt met anticonceptie en ze weten fysiek gezien veel over seks. Maar wat seks doet met hun gevoel, hun emotie, hun eigenwaarde.. daarover heeft niemand hen verteld. Dat seksuele activiteit de hersenen boodschappen geeft met betrekking tot binding aan degene met wie je intiem bent is voor de meesten volledig onbekend.

Gek eigenlijk, terwijl de meeste scholen lessen aanbieden met de naam ‘seksuele voorlichting’. Als ik doorvraag naar deze lessen, blijkt dat scholieren vooral worden voorgelicht over het gebruik van voorbehoedmiddelen. Vrijen moet vooral veilig zijn. En leuk, dat natuurlijk ook. De meeste lessen worden daarom aangevuld met een stukje assertiviteitstraining. Er wordt uitgebreid stilgestaan bij SOA’s, en wat je moet doen als je vermoedt dat je een SOA hebt. Het uitgangspunt is dat wanneer de tiener geslachtsrijp is, hij of zij natuurlijk gaat experimenteren. Dat is de natuur!

Wat ook natuur is, is het feit dat, wanneer het lichaam volwassen is, de hersenen dat nog lang niet zijn. Terwijl de hersenen (ja, echt!) wel eens het belangrijkste seksuele orgaan wordt genoemd. De hersenen krijgen bij seks namelijk de boodschap: dit is fijn, dit is intiem, dit is voor altijd! Hoe raken de hersenen in de war als dat fijne, dat intieme opeens weer ophoudt! En wat als dit zich meerdere malen herhaalt? De verwarring bij jongeren (en ouderen) na een verbroken seksuele relatie, of bij een seksuele relatie met iemand die bij nader inzien toch niet zo goed bij hem of haar past, heeft hier mee te maken.

Het zal een grote winst zijn als dit aspect aan de orde komt bij de seksuele voorlichting op scholen. In dit kader wil ik graag het artikel dat Arjet Borger vorige week voor het NRC schreef onder je aandacht brengen:

http://www.nrcreader.nl/2013/10/18/2679-voorlichter-moedig-seks-toch-niet-aan?cid=453e36012d0d793ef28978a0b3cd75edefbd20d9d55db175d893f28b8d57b82c&hash=830ed8834417db9c95a0daf&utm_source=twitter&utm_medium=ipadapp&utm_campaign=nrcreaderopinie