Skip links

Jojanneke, de finale!

Vanavond is er alweer de laatste aflevering van de veelbesproken docu-serie ‘Jojanneke in de prostitutie’. Er zijn ogen geopend voor de realiteit achter de prostitutie zoals die door voorstanders wordt gepresenteerd: als spannend, ondeugend, uitdagend doch onschuldig vermaak. Waar iedereen met een ruime geest en een behoeftig lichaam gebruik van moet kunnen maken of in werkzaam moet kunnen zijn zonder door een moraalridder geoordeeld te worden.

Niet alles is zo onschuldig als het lijkt, vrijwilligheid lijkt een mythe maar we kunnen ook niet alles over de kam van dwang en mensenhandel scheren. De discussies zijn behoorlijk opgelaaid. Het is een enigszins verhitte en zichzelf repeterende discussie tussen een groepje mensen dat belang heeft bij de prostitutie enerzijds (de pro’s) en een groepje dat door de media wordt geduid als moraalridders. In deze discussie zijn de verhoudingen geheel zoek. Eén grote groep doet namelijk niet mee aan het gesprek: de groep dames om wie het eigenlijk gaat. De groep vrouwen die werkelijk slachtoffer zijn van gedwongen prostitutie. De groep waarvan we niet precies weten hoe groot die is. De groep die niet in zijn geheel te traceren is omdat die voor een deel buiten het zicht is. De groep waarbinnen de meesten de Nederlandse taal niet goed genoeg beheersen om aan het gesprek deel te nemen.

Laten we eerlijk zijn. Rond prostitutie wordt er veel geroepen maar is er weinig transparantie. In mijn vorige blog noemde ik het een schijnwereld waarbinnen illusies worden verkocht.  Een wereld waarbinnen  afgrijselijke dingen gebeuren. Wat te denken van het feit dat er altijd zieke geesten rondwaren die op zoek zijn naar minderjarigen?  In Limburg kwam deze week een prostitutiezaak aan het licht. Wie weet hoeveel van dergelijke praktijken er al jarenlang spelen zonder dat deze ontdekt worden?

Omdat we als land in het algemeen, en Amsterdam in het bijzonder, onze onbegrensde vrijheid hoog in het vaandel hebben,  onze identiteit er zelfs naar gevormd hebben, is de vrije moraal ten opzichte van prostitutie inmiddels een ongeschreven wet met een zeer dwingend karakter geworden. Wanneer je misstanden aan de orde stelt vliegen de rotte eieren om je hoofd en wordt je als moraalridder bestempeld.

Ja, het opkomen voor de vrijheid van vrouwen die in onvrijheid leven is inderdaad een morele zaak. Het voorhouden van een spiegel aan klanten misschien ook wel.. Zouden we dan toch het morele aspect in deze discussie niet kunnen negeren? Of is dat verboden in naam der vrijheid?