Skip links

In het licht brengen

Deze week een gastblog van Janneke Zoeten. Janneke werkt in Quinindé, een stadje in Ecuador aan een project ter preventie van seksueel misbruik en om kinderen en jongeren te versterken op het gebied van seksualiteit. Maandelijks schrijft Janneke een nieuwsbrief aan haar thuisfront in Nederland om haar ervaringen in Quinindé te delen. In dit blog een deel uit een van haar nieuwsbrieven.

 

In het licht brengen
“Duisternis”, dat is wel het juiste woord als het gaat om de thema’s die we de afgelopen weken in de workshops behandeld hebben met de docenten in het project: Seksueel misbruik en de gevaren van internet, waaronder pornografie, sexting, grooming, seksuele uitbuiting en wraakporno.
Allemaal onderdeel van de leefwereld van kinderen, jongeren en volwassenen hier in Quinindé.
En van kinderen, jongeren en volwassenen in (christelijk) Nederland.
Daarom hebben we het niet alleen over Quinindé, maar ook over Amsterdam, Soest, Woudenberg en Barneveld.
Seksualiteit is mooi geschapen en seks, binnen de veilige kaders van een huwelijk, is een Godsgeschenk. Maar, in onze gebroken wereld wordt liefde maar al te vaak niet meer dan lust. En wordt de ander, partner, nichtje, of andere naaste (digitaal of fysiek) het slachtoffer.

Duisternis
Het gevolg hiervan is vaak een duisternis van leugens, schaamte en schuld. En de duisternis heeft zo zijn trucjes en leugens om je gevangen te houden in het donker. Als slachtoffer van misbruik kom je vast te zitten in angst voor vergelding, word je schaamte en schuld aangepraat door de dader met dingen als “je hebt er om gevraagd”. De vele verkrachtingsmythen helpen ook niet bepaald. Ze vertellen je dat lichamelijke opwinding instemming betekent. Hoe kan je lichaam je zo in de steek laten? Als ook maar iemand je zou uitleggen dat God je lichaam heeft geschapen om te reageren zoals het reageert, ongeacht door wie het aangeraakt wordt. Dan was in ieder geval die mythe uit de weggeruimd. Maar niemand praat over seksueel misbruik. En je blijft vast zitten in de cirkel van jezelf onterecht te beschuldigen.

Ook als je verstrikt geraakt bent in pornografie, zit je in de duisternis van leugens en geheimen, gevoelens van pijn, schaamte en onzekerheid. Het begon misschien als wat experimenteren uit nieuwsgierigheid, omdat “alle mannen dat doen”. Maar nu voel je je alsof je erin vast zit en er steeds dieper in gezogen wordt. En dat is precies waar de seksindustrie voor gemaakt is: mensen verslaafd maken aan “het product” en er zo veel mogelijk geld uithalen. Je vecht misschien, maar komt er niet meer uit. Als vrouw erkennen dat je verslaafd bent geraakt kan nog lastiger zijn. Iedereen denkt tenslotte dat het “een mannen-ding is”.
Misschien denk je “Is het allemaal echt zo dramatisch?” Helaas moet ik concluderen van wel en waarschijnlijk is het zelfs dramatischer dan je nu denkt. Als we er nooit over praten lijkt het misschien alsof het niet bestaat. Maar als we naar de cijfers kijken heb je tenminste een aantal personen in je familie en kennissen kring die te maken hebben gehad met seksueel misbruik (1/3 van de Nederlandse kinderen maakt ooit een vorm van seksueel geweld mee.) Daarnaast hebben maar weinig mensen notie van de desastreuze gevolgen van seksueel misbruik of pornografie, voor de betrokkenen en hun relaties.

Wat ik hier in Quinindé de afgelopen tijd gemerkt heb is dat, als je wel gaat praten over deze onderwerpen, het ene na het andere verhaal bovenkomt. En dat zijn heftige en verdrietige verhalen. Maar soms ook verhalen van hoop!

Licht
Want, wat heeft de duisternis nodig? LICHT! Dat vind ik zo bijzonder: wanneer geheimen, omgeven door leugens, gevoelens van schuld en schaamte in Het Licht komen, verliezen ze hun kracht. Dan komt er ruimte voor herstel! Een vrouw die ik deze week sprak, beschreef dit herstel erg mooi. Ze zei me (ongeveer in deze woorden): “Nu kan ik er zonder pijn over praten en anderen helpen en bemoedigen. Het is als een wond, die heel lang pijn deed, omdat er een ontsteking in zat. Maar de Heere heeft de wond schoongemaakt en verzorgd. Ik heb nog steeds een litteken en zal dat altijd houden. Maar het doet geen pijn meer, het herinnert me er alleen aan Wie mij genezen heeft.”

Als je zelf (of iemand in je omgeving) met een van deze dingen zit, wil ik je graag met dit voorbeeld aanmoedigen om de eerste stap naar hulp en herstel te zetten! Hieronder staan een aantal tips / links die hierbij mogelijk kunnen helpen.

http://www.ikmeldhet.nl/

http://www.ikmeldhet.nl/ervaringsverhalen

http://www.meldpuntmisbruik.nl/het-meldpunt/

Hartelijke groet,

Janneke