Skip links

Echt zonde!

Nogal terneergeslagen kwam ik huis na de jongerenbijeenkomst die ik had bezocht. Er werd een toespraak gehouden waarin een uur lang de noodzaak werd beschreven om je zonden te belijden zodat je uiteindelijk vergeving kunt krijgen. Vele malen werden de woorden ‘zonde’, en  ‘zondaar’ genoemd, helaas zonder dat verteld werd wat de definitie van zonde is en wat het  concreet inhoudt. Onheilspellend klonk het wel.. Het probleem van iets dat onheilspellend klinkt is dat het angst oproept, mensen verlamt of juist op de vlucht laat slaan. Spreek je over zonde, maak het dan concreet en help jongeren deze bij het kruis te brengen. Zorg als spreker dat je weet wat er onder jongeren leeft!

Natuurlijk ben ik  tijdens zo’n bijeenkomst niet objectief, integendeel zelfs. Ik hou van jongeren, en in de loop van de jaren ontdek ik steeds meer wat er onder hen leeft. Spreken over seksualiteit is mijn ‘core business’, en daarmee heb ik direct een onderwerp dat sterk bij jongeren (en ouderen!) leeft. Zo’n 90% van de jongens en 40% van de meisjes (uit een onderzoek dat onder christen-studenten is gehouden) kijkt regelmatig naar porno en velen van hen geven aan dat zij dit problematisch vinden omdat het hun leven beheerst en zij niet meer zonder kunnen. De meesten worstelen hiermee omdat zij zich smerig en zondig voelen.

Daar heb je dat woordje ‘zondig’ weer. Letterlijk betekent zonde: je doel missen. Of beter: het doel dat God voor jou en elk aspect van je leven heeft. Kijk je naar seksualiteit, in het perspectief waarin God het heeft ontworpen, dan zie je dat het een uiting is van liefde, verbondenheid en plezier  tussen twee mensen die met elkaar een verbond voor het leven aangaan. In zo’n verbondenheid komen beide partners volledig tot hun recht, weten zich wederzijds geliefd en geëerd  en weten  vanwege het verbond dat zij hebben gesloten dat er niemand tussen kan komen.

Terecht dus dat jongeren zich zondig voelen als zij zich met porno bezig houden. Porno mist namelijk elk doel! Tegelijk voeren veel jongeren een eenzame strijd, omdat zij er niet met anderen over durven praten. Omdat er in sommige kringen weinig over seks wordt gepraat denken jongeren dat zij de enigen zijn die er mee worstelen. Ze voelen zich veroordeeld en beschaamd. Wat zullen deze jongeren geholpen zijn wanneer er niet algemeen en onheilspellend over het woord ‘zonde’ wordt gesproken, maar zij worden uitgedaagd en uitgenodigd datgene waarin zij hun doel missen onder ogen te zien, te belijden en vergeving te ontvangen. Dat ze gecoacht worden wanneer zij (met vallen en opstaan) door een periode van genezing en herstel gaan.

Maar…. waar zijn deze coaches? Waar zijn de ouders en leiders die de jongeren begeleiden naar een (seksueel en relationeel) gezond leven? Ik vind het beschamend om te zeggen, maar in de loop van de jaren dat ik jongeren onderwijs heb ik het volgende opgemerkt: jongeren zijn puur, hebben dromen en willen daar werkelijk voor gaan. Het zijn juist de ouders en leiders die verlegen zijn als het om seksualiteit gaat. Laat ik nog een stapje verder gaan.

De laatste tijd heb ik diverse artikelen gelezen in christelijke publicaties. Er wordt dan zorgelijk geconstateerd dat de lage seksuele moraal onze jongeren niet voorbij gaat, en we hen moeten waarschuwen. Ik vraag me dan maar heel onnozel af: hoe komen deze jongeren erbij? Zijn het niet hun ouders die opgroeiden na de seksuele revolutie en al haar verworvenheden?  Natuurlijk is het waar dat het voor jongeren van nu veel gemakkelijker is om aan porno te komen dan dat het vroeger was voor hun ouders. Maar  niet zelden is de eerste keer dat jongeren met porno worden geconfronteerd gebeurt via de pc van hun vader. Zo’n vader geeft dan impliciet door aan zijn kind: zo kijk ik dus naar vrouwen, dit is nou seks voor mij. En vanavond schuif ik weer naast je moeder in bed en zondag ga ik braaf naar de kerk. Verbaast het je dat jongeren die in een dergelijke atmosfeer opgroeien verward raken als het om seksualiteit gaat? Dat ze vervolgens dingen gaan doen die buiten het doel van hun leven liggen? Echt zonde! Geen vaag algemeen begrip, maar een concrete misser waar vergeving en herstel voor is. Waar de ouderen wellicht het voortouw moeten nemen!