Wat doen we aan de drukte op de Wallen?

Gisteren was te lezen dat de drukte op de Wallen nu al enorm is, terwijl het nog ‘Pasen en zomer’ moet worden. Wat kunnen we doen om deze drukte te controleren, is de vraag die gesteld werd. Die drukte, daar weten we als straatwerkers van Bright Fame ook over mee te praten. Belangrijker is echter hoe de vrouwen die we bezoeken deze drukte beoordelen. Aan één stuk door krijgen we hun verhalen te horen over de toeristen die in horden langs de ramen lopen en zich vermaken ten koste van de vrouwen. De continue stress vanwege het fotograferen en de angst om ergens op de sociale media op te duiken en herkend te worden door familie en vrienden die niet weten dat zij zijn uitgeweken naar deze vorm van broodwinning. 

Als ik dan zo’n vraag gesteld zie: wat kunnen we tegen deze grote drukte doen, dan is mijn antwoord luid en duidelijk: Amsterdam, stop met het promoten van de Wallen als toeristische attractie! De propaganda die voor dit gebied gemaakt wordt, staat in schril contrast met de verhalen de de vrouwen ons vertellen. Regelmatig hoor ik gidsen vertellen over de charmes van het vrije en excentrieke beroep, terwijl we van de vrouwen de verhalen horen over hoge huren, brutale en gewelddadige klanten, pooiers en dwang vanuit het thuisland.

Natuurlijk doet de Amsterdam dat niet, er wordt namelijk goud geld verdiend op de Wallen. Niet direct door de vrouwen, maar vooral door de ondernemers in dit gebied. En Amsterdam heeft natuurlijk een naam hoog te houden, nl. die van liberale vrijdenkendheid en ongebondenheid.

Ondertussen is het onder de vrouwen al maanden, zo niet langer, onrustig. Eén van de dames, die al meer dan 30 jaar in het vak zit, voorspelde dat het binnen een paar jaar afgelopen zou zijn met de raamprostitutie in Amsterdam. ‘Er valt bijna niets meer te verdienen voor de vrouwen, want mannen zijn amper bereid het normale tarief van 50 euro te betalen, er lopen vooral toeristen die alleen maar komen om te kijken en te zuipen’, aldus haar verklaring.

De laatste maanden hebben zich iedere week één of meer vrouwen aangemeld voor hulp bij het uitstappen. Nog veel meer vrouwen geven aan in gesprekken dat zij kapot zijn en het werk niet meer zien zitten. Natuurlijk beseffen we:  als de Wallen leeg raken betekent dat niet dat de prostitutie is verdwijnen. Het zal zich hooguit verplaatsten. Dat is wat we nu ook al zien: vrouwen gaan thuis of in de escortservice werken, zodat ze geen raamhuur hoeven te betalen. Je hoeft niet bijster slim te zijn om te begrijpen dat met het uit het zicht geraken van de prostitutie de veiligheid van de vrouwen zal afnemen.

Het is geweldig wanneer we vrouwen mogen helpen bij het opbouwen van een nieuw leven buiten de prostitutie. Tegelijk is het fnuikend om te zien hoe hun ramen direct weer in gebruik genomen worden door andere vrouwen. Zolang het voor mensenhandelaren gemakkelijk is in Nederland  vrouwen aan het werk te zetten, oftewel zolang het Nederlandse prostitutiebeleid blijft zoals het is, blijft het een komen en gaan van vrouwen. Vrouwen die denken een toekomst op te kunnen bouwen van het geld dat ze in de prostitutie verdienen, maar die na enige tijd gedesillusioneerd moeten constateren dat ze nog minder geld hebben dan toen ze kwamen,  schulden hebben opgebouwd en bovendien een aantal trauma’s te verwerken hebben.

Willen we werkelijk een structureel aandeel leveren in de strijd tegen de misstanden op de Wallen, dan moeten we niet alleen de vrouwen helpen met uitstappen, maar ook zorgen dat de vraag naar betaalde seks afneemt. Dat kan door prostituanten te informeren over de misstanden die er binnen de prostitutie zijn. Erg veel vertrouwen hierin heb ik echter niet. Luisa vertelt: als mannen seks willen, denken ze niet meer na en het kan ze niet schelen of jij wilt of niet. Zij werd regelmatig door haar ‘vriend’ annex pooier mishandeld, en zelfs als ze onder de blauwe plekken zat deden ‘die kerels precies waar ze zin in hadden’.

Is er een andere manier om de vraag naar betaalde seks te laten afnemen? Hoe zou het zijn wanneer we massaal de koppeling tussen liefde en seks zouden herstellen ipv seks als los verkrijgbaar ding te beschouwen? Wat als we meer zouden investeren in stabiele en liefdevolle relaties ipv een escape te zoeken als het niet lekker gaat? Wat zou er gebeuren wanneer we de leegte die we met prostitutie  proberen op te vullen eerlijk onder ogen zien om te ontdekken waar we ècht behoefte aan hebben? Misschien wordt het dan wat minder druk op de Wallen..

 

 

active