Geweld, grenzen en prostitutie (3)

“Alles draait om seks, behalve seks zelf. Dat draait om macht”, zei Oscar Wilde ooit. Dat zie je overduidelijk bij seksuele intimidatie. De baas die oneerbare voorstellen doet aan zijn werknemer, die haar zogenaamd per ongeluk  aanraakt en ongepaste opmerkingen maakt. Het is niet erg genoeg om aangifte te doen, en omdat zij niet zonder werk wil komen te zitten laat ze blijft ze bij een zwak protest. De baas maakt zo duidelijk: jij bent afhankelijk van mij en ik kan doen wat ik wil. 

Geweld, grenzen en prostitutie (2)

Ik snap zelf eigenlijk niet hoe ik in dit vak terecht ben gekomen. Als ik kijk naar andere meiden, die hebben van alles meegemaakt. Ze wijst naar de ramen schuin tegenover haar en zegt: die meiden hebben allemaal een pooier, die zijn volgens mij gedwongen. Maar ik heb niks traumatisch meegemaakt, heb zelfs nog geen tik op mijn vingers gehad van mijn ouders. Wel hadden we vaak ruzie, maar dat heeft iedereen toch wel eens?

Aan het woord is Ada (niet haar echte naam), een Nederlandse vrouw van 47 jaar, die al jaren als prostituee werkt. 

Geweld, grenzen en prostitutie (1)

Nadat ik gestopt ben met het straatwerk bij Bright Fame kan ik soms uren terugdenken aan die periode. Honderden vrouwen in  verschillende steden heb ik gesproken. Sommigen mocht  ik goed leren kennen, sommigen oppervlakkig. Veel van de gesprekken komen nu voorbij in mijn herinnering. Elke vrouw  en elke situatie is uniek, en toch zijn er zoveel patronen en processen die overeenkomen. Gek genoeg zijn dit patronen en processen die niet persé zijn voorbehouden aan de vrouwen die in de prostitutie werken maar die ik ook tegenkom tijdens de voorlichtingen en preventielessen onder jongeren. Sterker nog, ik kom ze tegen bij de mensen om me heen en ik kom ze tegen in mijn eigen hart. Ik wil jullie graag meenemen tijdens mijn reflectie in een serie blogs.

Farley, the day after…

De komst van de Amerikaanse psycholoog Melissa Farley naar Amsterdam heeft voor de nodige consternatie gezorgd onder zowel voor- als tegenstanders van prostitutie. Zij heeft twintig jaar lang internationaal onderzoek gedaan naar de effecten op lange termijn van prostitutie en seksueel geweld. 

Wat doen we aan de drukte op de Wallen?

Gisteren was te lezen dat de drukte op de Wallen nu al enorm is, terwijl het nog ‘Pasen en zomer’ moet worden. Wat kunnen we doen om deze drukte te controleren, is de vraag die gesteld werd. Die drukte, daar weten we als straatwerkers van Bright Fame ook over mee te praten. Belangrijker is echter hoe de vrouwen die we bezoeken deze drukte beoordelen. Aan één stuk door krijgen we hun verhalen te horen over de toeristen die in horden langs de ramen lopen en zich vermaken ten koste van de vrouwen. De continue stress vanwege het fotograferen en de angst om ergens op de sociale media op te duiken en herkend te worden door familie en vrienden die niet weten dat zij zijn uitgeweken naar deze vorm van broodwinning. 

Respect

‘Voor jou, asjeblieft. Uit respect voor jou en om je fijne feestdagen te wensen!’ Zo deelden we deze dagen voor kerst presentjes uit aan de vrouwen die werken op de Wallen. Terwijl we aan het raam van een jonge Roemeense vrouw stonden te praten kwamen er twee mannen achter on staan, bekeken haar van top tot teen met een grijns, terwijl één van hen zei: ‘die ziet er lekker uit!’.  De vrouw, ongemakkelijk in deze situatie, keek ons aan alsof ze wilde zeggen: ‘Respect? Hier? Je weet wel beter…

Groeten uit de Redlight

Op het terras van een koffietentje naast de Oude Kerk in het Amsterdamse wallengebied nemen mijn collega en ik een pauze tijdens onze middag straatwerk. We hebben in de twee uur dat we langs de ramen liepen met meerdere vrouwen gesproken. Omdat we beiden al een aantal jaren op straat lopen, kennen we inmiddels veel vrouwen en in de loop van de tijd is er met een aantal van hen een vertrouwensrelatie gegroeid. Ook gisteren hadden we diverse intense gesprekken waarbij vrouwen ons iets lieten zien van de werkelijkheid van hun bestaan. We waren diep onder de indruk van de kracht en de positiviteit die deze vrouwen hebben en waarmee ze zich staande houden ondanks omstandigheden die verre van rooskleurig zijn.

Mischa

Dit blog is het artikel dat ik onlangs heb geschreven voor Leef!, het jongerenmagazine van Schreeuw om Leven.

Mischa

Mischa was nog maar dertien jaar toen ze verkracht werd door de neef van haar vriendin. Het was na een verjaardagsfeestje. De hele avond hadden zij en die jongen, toen 17,  gezellig gekletst. Na een paar drankjes werd dat een beetje flirten en tegen elkaar aanzitten. Uiteindelijk fietste hij met haar mee naar huis en stelde voor om seks te hebben. Tot dan toe was Mischa nog niet echt met seks bezig geweest, en ze was overrompeld door deze vraag. Die avond met hem was superleuk, en ze had genoten van zijn aandacht. Ze voelde zelfs vlinders in haar buik. Maar seks? In haar beleving was dat iets voor later. Bovendien.. hoe moet het eigenlijk? In paniek zei ze ‘Nee!’, en wilde naar de schuur lopen om haar fiets weg te zetten. Dat was het moment dat hij haar greep en verkrachtte. Terwijl hij dat deed, herinnerde hij haar steeds aan de leuke avond die ze samen hadden en zei dat dit het leukste was dat er bij hoorde.

Kinderprostitutie

De aflevering van Spuiten en slikken van gisteravond over kinderprostitutie in India heeft veel emotie losgemaakt in ons land. Verontwaardiging, afgrijzen, boosheid, medelijden en onmacht wisselden elkaar af. Er worden, naar schatting, 1,2 miljoen kinderen in India uitgebuit in de seksindustrie.  Iedereen is het er over eens: kinderprostitutie is absoluut verwerpelijk en moet bestreden worden. Tijdens de uitzending zagen we hoe een pooier op heterdaad wordt betrapt en gearresteerd. Echter, nadat duidelijk was dat er een westerse journalist (Tim Hofman, undercover) aanwezig was bij de reddingsactie van het meisje werden spontaan andere reddingsoperaties afgeblazen. Dit laat iets zien van de doofpotcultuur in India: het mag absoluut niet naar buiten komen dat er op zo grote schaal kinderen worden geprostitueerd. Is dat schaamte? Of staan er andere belangen op het spel waarbij kinderen letterlijk het slachtoffer zijn?

Voetje voor voetje

Het liefst was ik vanmorgen mijn bed weer in gekropen.. Een koutje onder de leden, stramme spieren, reden genoeg om eens een dag bank of bed warm te houden..  Of zal ik toch in de benen gaan in een poging de verkoudheid er uit te lopen?

Ik koos voor het laatste, maar wat een ellende. Proestend, piepend en zwetend baande ik mij een weg door het ontwakende landschap, elke stap als een pijnlijke gevoelssensatie ondergaande.  Eén gedachte speelde er maar als een mantra door mijn hoofd: ik-wil-naar-huis-. Gelukkig kwam de McD in zicht, dat betekent een pauze! Amechtig stortte ik me met mijn neus in de cappuccinoschuimkraag, werkte me vervolgens weer omhoog om aan de tweede etappe van de geplande wandeling te beginnen. Rustig lopend constateerde ik na weer een uur: hé, wat loop ik heerlijk, en wat is het hier mooi! En nog leuker: ik voel me een stuk beter dan vanochtend! Dat geeft de burger moed, en met deze goede moed heb ik de laatste 15 kilometer afgelegd..

active