Geweld, grenzen en prostitutie (2)

Ik snap zelf eigenlijk niet hoe ik in dit vak terecht ben gekomen. Als ik kijk naar andere meiden, die hebben van alles meegemaakt. Ze wijst naar de ramen schuin tegenover haar en zegt: die meiden hebben allemaal een pooier, die zijn volgens mij gedwongen. Maar ik heb niks traumatisch meegemaakt, heb zelfs nog geen tik op mijn vingers gehad van mijn ouders. Wel hadden we vaak ruzie, maar dat heeft iedereen toch wel eens?

Aan het woord is Ada (niet haar echte naam), een Nederlandse vrouw van 47 jaar, die al jaren als prostituee werkt. 

Geweld, grenzen en prostitutie (1)

Nadat ik gestopt ben met het straatwerk bij Bright Fame kan ik soms uren terugdenken aan die periode. Honderden vrouwen in  verschillende steden heb ik gesproken. Sommigen mocht  ik goed leren kennen, sommigen oppervlakkig. Veel van de gesprekken komen nu voorbij in mijn herinnering. Elke vrouw  en elke situatie is uniek, en toch zijn er zoveel patronen en processen die overeenkomen. Gek genoeg zijn dit patronen en processen die niet persé zijn voorbehouden aan de vrouwen die in de prostitutie werken maar die ik ook tegenkom tijdens de voorlichtingen en preventielessen onder jongeren. Sterker nog, ik kom ze tegen bij de mensen om me heen en ik kom ze tegen in mijn eigen hart. Ik wil jullie graag meenemen tijdens mijn reflectie in een serie blogs.

Week van de lentekriebels

Les 3 van Jij bent waardevol: Loverboys

active