Honger naar liefde

“Wat is liefde? Ik denk niet dat ik het ooit geweten heb, hoewel ik dacht van wel. Nu vraag ik me af of ik ooit geliefd ben geweest. het werd allemaal zo verstrengeld met seks. Ik denk dat het me veel tijd zal kosten om het allemaal uit elkaar te halen.” (Timoty, 25 jaar)

Timoty verwoordt met deze uitspraak precies wat vele mensen in onze samenleving zich afvragen, nu de lijn tussen liefde en seks zo vaag is geworden dat erover wordt gepraat en gedaan alsof dat hetzelfde is. Het is één van de symptomen van onze oversekste cultuur. Via de meeste media-kanalen worden we bedolven onder pornografische boodschappen en beelden. Dit alles in het kader van de seksuele bevrijding en ons liberale zelfbeschikkingsrecht. De vanzelfsprekendheid waarmee we overvoerd worden met bloot en erotiek dwingt ons haast dit tot ons te nemen. Ooit moest je kunnen uitleggen waarom je naar porno keek, nu moet je goed kunnen motiveren waarom je een wilsbesluit neemt het niet te doen.

Ik denk dat ik niet overdrijf als ik zeg dat onze cultuur behoorlijk pervers is, en, bewust of onbewust, kijken we allemaal door deze perverse bril. Een simpel voorbeeld: als een man een compliment geeft aan een vrouw omdat zij er mooi uitziet, krijgt hij van een andere man al snel het suggestieve commentaar dat hij ‘ergens’ op uit is. Wie een drankje aanbiedt, krijgt nogal eens de vraag wat er tegenover staat.

Kris Vallotton zegt in Morele Revolutie dat “perversie een ecosysteem heeft dat zichzelf in stand houdt, almaar doorgaat en zichzelf voedt. Als de perversie in de maatschappij toeneemt, zullen mensen hun genegenheid aan banden leggen zodat ze niet als seksuele roofdieren worden beschouwd. Als mensen hun genegenheid aan banden leggen, gaat er in dit land een hongersnood ontstaan naar liefde. In een maatschappij die hongert naar genegenheid, gaan mensen die van liefde verstoken blijven, hun seksuele standaard verlagen om enige genegenheid te krijgen. Als ze door hun morele grenzen heen breken om dit te doen, neemt de perversie toe. Dat zorgt er dan weer voor dat nog minder mensen hun liefde in toom houden en zo gaat dat al maar verder, het is een vicieuze cirkel”. Voor mensen die hongeren naar liefde is zelfs een perverse genegenheid beter dan helemaal geen liefde.

Mensen die hebben geleerd dat seks liefde is, denken dat iemand van hen houdt als ze er seks mee hebben. Dit idee kan voor enorme verwarring zorgen. Veel mensen houden echt van iemand, maar begrijpen niet dat seks en liefde niet direct aan elkaar gerelateerd zijn. Daarom denken ze dat hun liefdesrelatie een seksueel aspect moet hebben. Uit deze dynamiek ontstaan allerlei ongezonde relaties.

Wanneer een man van een andere man houdt, of een vrouw van een andere vrouw, zonder dat ze het verschil begrijpen tussen seks en liefde, denken ze vaak dat hun aantrekkingskracht tot iemand van hetzelfde geslacht hen homo- of bi-seksueel maakt. Echter: liefde bepaalt net zo min je seksuele voorkeur als seks bepaalt van wie je houdt. Het is een normale, gezonde behoefte om innige vriendschappen te hebben met mensen met een aan het jouwe gelijkgestemde hart.

Er zijn zoveel mensen die hongeren naar de liefde van een vader, de omhelzing van een moeder, de genegenheid van een broer of zus, maar weten niet hoe ze ermee om moeten gaan en belanden in bed met iemand bij wie ze dat denken te kunnen krijgen. Ze hebben deze behoefte geërotiseerd. Er is dan misschien even een korte bevrediging, een korte vervulling, maar de werkelijke behoefte blijft onbevredigd en de honger blijft knagen.

In sommige culturen begroeten mensen elkaar met een omhelzing of met een kus. In de Bijbel staat ook meerdere keren de oproep om elkaar “met een heilige kus” of een “kus der liefde” te groeten. Ten diepste verlangen we allemaal naar liefde die tot uitdrukking komt in een kus, en omhelzing en lieve en bevestigende woorden.

Het lijkt me zo geweldig -hierbij laat ik me nog steeds inspireren door Morele Revolutie- wanneer we het perverse ecosysteem van onze huidige cultuur kunnen veranderen in een gezond ecosysteem! We hebben reine harten, zuivere motieven en gezonde gedachten als we oprechte, heilige genegenheid willen herstellen. Gezonde vaders en moeders die hun kinderen liefde en affectie geven zonder enige bijbedoeling. Zoals eten en drinken het lichaam van een kind voeden, zo voeden liefde, affectie en erkenning de ziel. Op die manier groeien kinderen op die wel gevoed zijn, en geen anderen ge- of misbruiken om hun honger te stillen. Zij kunnen dan geven en ontvangen in relaties, in plaats van te graaien, halen, hebben en houden!

 

active