Roemenië: hoe de val van het communisme de deur opende naar prostitutie en mensenhandel

Tot 1990 werd de Roemeense bevolking  systematisch onderdrukt door het communistische regime onder leiding van Nicolae Ceausescu, en men was door de vele infiltranten bij de geheime dienst niet veilig. Eén van de middelen die dit regime hanteerde was controle. Een voorbeeld van deze controle, die zeer ver inbrak in de persoonlijke levenssfeer van de bevolking, was een half-jaarlijkse gynaecologische controle voor schoolmeisjes, om te checken of zij nog maagd waren. Was dat niet het geval, dan volgden sancties.

Waar moeten die mannen heen als wij er niet meer zijn?

Een merkwaardig gesprek met twee Nederlandse vrouwen, die al jarenlang als prostituee werken..

Ten gevolge van de nieuwe regelgeving voor sekswerkers in Amsterdam (waarvan de uitvoering vanwege de weerstand en de protesten voor de zoveelste keer is uitgesteld) stoppen veel Nederlandse vrouwen. Meer hierover: zie mijn blog ‘Onrust op de Wallen’.

We raakten in gesprek met twee dames die gaan stoppen zodra de nieuwe regels van kracht worden. Zij spreken vaak met  liefde over hun werk. Wat daarin regelmatig naar voren komt is het feit dat zoveel mannen eenzaam zijn, problemen hebben en eigenlijk heel lief zijn. Het gebeurt wel eens dat een man alleen komt om te praten, en zonder seks het kamertje weer verlaat. Wij zeggen vaak tegen vrouwen: jullie zijn zulke goeie psychologen.

Terwijl we aan het praten zijn komt er een klant. Eén van de dames gaat met hem naar de peeskamer, om zich na een kwartiertje weer bij ons te voegen. ‘Het gaat ook steeds slechter met hem. Hij stinkt naar de alcohol. Zielig hoor’, zegt ze.

Deze dames hebben vooral vaste klanten, met wie ze een band hebben opgebouwd. Minstens de helft van hen is getrouwd, maar hebben een slecht huwelijk, zeggen ze. ‘Wij doen eigenlijk heel goed werk, we zijn geen slechte vrouwen. Waarom willen ze òns weghebben?’ Ik geloof het echt dat deze vrouwen hierin oprecht zijn.

We zeiden haar: zo’n man heeft een slechte relatie, heeft misschien geen seks meer met zijn vrouw, dus dan betekenen jullie veel voor hem, je voorziet in zijn behoefte. Het was bijzonder dat zij ons vervolgens  heel open vroegen hoe wij daar dan naar kijken. Het werd een open gesprek waarin we van beide kanten open naar elkaars argumentatie luisterden en elkaar konden begrijpen. Zij beschouwen zichzelf vooral als soort van dienstverleners, soms hulpverleners, van hun klanten. Het is seks zonder liefde, die twee scheiden zij nauwkeurig.

Voor mij zijn seks en liefde onlosmakelijk verbonden. Daar zit het wezenlijke verschil. Als een stel een slecht huwelijk heeft, en de man gaat vervolgens naar een prostituee, dan zal dat huwelijk niet beter worden. Aan de buitenkant lijkt het misschien goed, maar achter de voordeur gaat verdriet schuil. Help je een man echt als je hem even seks geeft, en hij vervolgens weer zijn slechte huwelijk binnenstapt? Zijn seksuele behoefte is voor een moment bevredigd, maar aan de situatie is niets verbeterd. Even kort door de bocht: kan hij niet beter aan zijn huwelijk werken?

Een paar straten verder worden we door een man aangesproken. Hij is vrijgezel en gaat regelmatig naar een prostitutiebuurt, en kiest dan een vrouw uit met wie hij betaalde seks heeft.  Hij heeft heel Nederland al afgestruind. Op dit moment liep hij op een plek waar alleen Oost-Europese vrouwen werken. De meesten van hen zijn via mensenhandelaren in Amsterdam terecht gekomen. We vroegen hem of hij dat wist. Hij zei van niet. Eerlijk gezegd geloof ik het niet als mannen zeggen dat ze niet weten dat de meeste vrouwen gedwongen werken. Ik verdenk de meesten ervan dat ze willen geloven dat ze het vrijwillig doen, omdat ze het anders niet kunnen maken naar hen toe te gaan. Deze man bleef maar zeggen: ‘maar ze lachen zo lief naar me, iemand gaf me zomaar een kusje, en ze wenken. Ze kijken echt blij!’

Hij was werkelijk naïef! Stel dat ze chagrijnig zouden kijken, zouden ze dan klanten krijgen? Verdienen ze dan geld? Als ze zonder geld thuiskomen, wat dan? De man vertelde dat hij onlangs bij een meisje was die helemaal onder de blauwe plekken zat. Ik vroeg: heb je dat bij de politie gemeld? Nee, ze zei dat een klant haar in elkaar heeft geslagen… Na dit gesprek liep hij verder. Hij zou eens nadenken…

Het laat me niet los. Hulpverleners zetten zich vooral in voor de vrouwen. Er is veel aandacht voor mensenhandel. Er worden duizenden vrouwen uitgebuit in de prostitutie. Er zijn miljoenen hoerenlopers en porno-gebruikers die dat in stand houden. Zij bepalen de vraag naar de vrouwen. Maar achter hun vraag naar seks zit zoveel meer verdriet en verlangen. Wie bekommert zich om hen?

Hebben we het taboe op seks werkelijk doorbroken? Ik geloof er niets van!

Erotische muziekclips, puberseks, seksuele ongebondenheid zijn  slecht een kleine greep uit de verworvenheden van de seksuele revolutie van een halve eeuw geleden. Overal worden we geconfronteerd met erotische uitingen. Seks is overal en voor iedereen toegankelijk. We hebben afgerekend met de preutsheid die er in de jaren daarvoor heerste.

Je zou denken dat het hierdoor een stuk gemakkelijker is geworden om over seks te praten. Als partners onderling, als ouders en kinderen, als leerkrachten en leerlingen, als jeugdpastors en kerkelijke jongeren.

Gelukkig wordt er in vele relaties, gezinnen, op scholen en in kerken op een open en gezonde manier over seksualiteit gesproken, en krijgen kinderen een goede basis mee als het gaat om relaties en seksualiteit. We zien er het belang van in om kinderen hierin voor te lichten en weerbaar te maken. Er zijn goede methodes ontwikkeld die het gesprek over en omgaan met seksualiteit ondersteunen.

Echter.. ondanks alle openheid en vrijheid  met betrekking tot seks die er in onze samenleving is  lijkt het voor het grootste deel van de mensen niet gemakkelijk om hierover in gesprek te gaan. Het komt voor dat ik wordt benaderd door scholen waar ernstige vormen van seksueel grensoverschrijdend gedrag (SOG) zijn geconstateerd. In het gesprek ontdek ik dat er geen seksuele voorlichting wordt gegeven omdat men er van uit gaat dat kinderen die thuis wel krijgen. Tegelijk zijn er kinderen die thuis geen voorlichting krijgen omdat de ouders het lastig vinden over seksualiteit te spreken en er van uitgaan dat de kinderen op school wel leren over het bloemetje en het bijtje.

Kinderen blijven sowieso niet lang onwetend over seks. Ze hoeven slechts televisie te kijken, internet te bezoeken of de straat op te gaan en ze komen van alles te weten. Het is alleen de vraag of dit de voorlichting is die u zou prefereren.

We zijn het er waarschijnlijk wel over eens: we willen onze kinderen het beste meegeven. We willen hen beschermen tegen gevaren en pijn. Ook wat seksualiteit betreft willen we dat ze zich gezond ontwikkelen en dat ze weerbaar zijn tegen allerlei vormen van SOG.

Power in Purity wil ouders, leerkrachten en jeugdleiders toerusten om kinderen te begeleiden in een gezonde seksuele ontwikkeling. Zuiverheid en weerbaarheid zijn hierbij mijn uitgangspunten.Voor informatie kunt u contact opnemen via de website.

Ik roep u op uw kind nooit in de kou te laten staan, en zeker niet op een zo’n kwetsbaar terrein als seksualiteit. Laat uw verantwoordelijkheid altijd zwaarder wegen dan uw verlegenheid.

active